پنجشنبه 17 اسفند ماه سال 1385
اشکهای دیگران را مبدل به نگاههای پر از شادی نمودن بهترین خوشبختی است.(بودا)
پنجشنبه 17 اسفند ماه سال 1385
رو برویم نشسته دیواری
دور گشتم ز خود به ناچاری
لحضه های سیاه وحشت زا
چیست در خاطرم؟عزاداری
لحضه های قشنگ من مردند
تو هم ای دل به غم سزاواری
متپد نبض عشق در دل من
باز هم عاشق است انگاری
در سه کنجی به نام بعد زمان
ماندهام در حصار تکراری
خسته از زندگانی خوشم
خسته از لحضه های بیزاری